สินค้าปลอดการทำลายป่า (EUDR)

ไม้ ยางพารา กาแฟ โกโก้ น้ำมันปาล์ม ถั่วเหลือง โค: สหภาพยุโรปห้ามขายสินค้าเหล่านี้หากมาจากที่ดินที่ถูกตัดไม้ทำลายป่าหลัง 31 ธันวาคม 2020 นี่คือระเบียบ EUDR (ภาษาฝรั่งเศสเรียกว่า RDUE) ใช้บังคับ 30 ธันวาคม 2026 กับบริษัทขนาดใหญ่และขนาดกลาง และ 30 มิถุนายน 2027 กับบริษัทขนาดย่อมและขนาดเล็ก นี่คือสิ่งที่ผู้นำเข้าในฝรั่งเศสและผู้จัดหาในจีน ไทย หรือเวียดนามต้องเตรียม

เพื่อเป็นข้อมูลเท่านั้น ปรับปรุงถึง 31 ตุลาคม 2026 เป็นข้อมูลทั่วไป ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมาย

สินค้าที่เกี่ยวข้อง

ไม่เกี่ยวข้อง:

• หนังโคและหนังดิบของโค: ถูกถอดออกจากรายการโดยระเบียบมอบอำนาจ (EU) 2026/2102 ลงวันที่ 13 กรกฎาคม 2026 มีผลตั้งแต่ 18 กันยายน 2026
• ยางสังเคราะห์ (เกี่ยวข้องเฉพาะยางธรรมชาติจากต้นยางพารา)
• สินค้าที่ทำจากวัสดุรีไซเคิลทั้งหมด (สินค้าที่มีวัสดุใหม่ปนอยู่ ยังคงเกี่ยวข้องในส่วนนั้น)
• โลหะ สิ่งทอ เซรามิก เครื่องเทศ

รายการที่แน่นอน พร้อมพิกัดศุลกากร อยู่ในภาคผนวก I ของระเบียบ (EU) 2023/1115 ฉบับแก้ไข

วันที่

วันที่เหล่านี้มาจากระเบียบ (EU) 2025/2650 รายงานทบทวนที่คณะกรรมาธิการยุโรปเผยแพร่เมื่อ 4 พฤษภาคม 2026 ไม่ได้เปลี่ยนกฎหมาย ระวัง: แม้คุณเป็นบริษัทขนาดเล็ก ลูกค้าที่ใหญ่กว่าจะขอข้อมูลจากคุณตั้งแต่เดือนธันวาคม 2026 เพราะเขาจะอยู่ภายใต้ระเบียบแล้ว

สิ่งที่ต้องพิสูจน์

• ไม่มีการตัดไม้ทำลายป่า: สินค้ามาจากที่ดินที่ไม่ได้ถูกตัดไม้ทำลายป่าหลัง 31 ธันวาคม 2020
• ความถูกต้องตามกฎหมาย: สินค้าผลิตโดยเคารพกฎหมายของประเทศผู้ผลิต (สิทธิในที่ดิน แรงงาน สิ่งแวดล้อม)
• พิกัดทางภูมิศาสตร์: พิกัดของแปลงที่ผลิต จุด GPS หนึ่งจุดเพียงพอสำหรับแปลงที่มีพื้นที่ไม่เกิน 4 เฮกตาร์ หากใหญ่กว่านั้น ต้องมีขอบเขตแปลง (รูปหลายเหลี่ยม) สำหรับโค: ที่ตั้งของฟาร์ม

ผู้นำเข้า ("ผู้ประกอบการ") ยื่นคำแถลงการตรวจสอบสถานะ (due diligence) ในระบบสารสนเทศของสหภาพยุโรปก่อนวางสินค้าในตลาด และเก็บหลักฐานไว้ 5 ปี

จีน ไทย เวียดนาม: ประเทศ "ความเสี่ยงต่ำ"

คณะกรรมาธิการยุโรปจัดกลุ่มประเทศตามความเสี่ยงของการตัดไม้ทำลายป่า จีน ไทย และเวียดนามถูกจัดเป็นความเสี่ยงต่ำ ในทางปฏิบัติ ผู้นำเข้าใช้การตรวจสอบแบบง่าย ไม่ต้องประเมินความเสี่ยงเต็มรูปแบบ แต่ยังต้องเก็บข้อมูล รวมถึงพิกัดทางภูมิศาสตร์ มีเพียงสี่ประเทศที่ถูกจัดเป็นความเสี่ยงสูง: เบลารุส เกาหลีเหนือ เมียนมา และรัสเซีย

สำหรับผู้ผลิตรายเล็ก: บุคคล บริษัทขนาดย่อมหรือขนาดเล็กในประเทศความเสี่ยงต่ำ ที่ขายสิ่งที่ตนผลิตเอง ยื่นคำแถลงแบบง่ายเพียงครั้งเดียวได้ พร้อมรหัสประจำตัวที่ส่งให้ผู้ซื้อ ในบางกรณี ที่อยู่ไปรษณีย์ใช้แทนพิกัด GPS ได้

ตัวอย่างที่เห็นภาพ

ตัวอย่างสมมติ เพื่อให้เข้าใจ

• โรงงานเฟอร์นิเจอร์ในเวียดนามที่ขายโต๊ะไม้ให้ร้านค้าในฝรั่งเศส: ลูกค้าจะถามว่าไม้มาจากที่ใด (แปลง พิกัด) หลักฐานการทำไม้อย่างถูกกฎหมาย และใบแจ้งหนี้การซื้อไม้
• สหกรณ์กาแฟขนาดเล็กบนที่ราบสูงของเวียดนามที่ขายให้โรงคั่วในเมืองลียง: ต้องมีจุด GPS หนึ่งจุดต่อแปลงของเกษตรกรแต่ละราย แอปในโทรศัพท์มักเพียงพอสำหรับบันทึกในพื้นที่
• โรงงานถุงมือยางในประเทศไทย: เกี่ยวข้องหากถุงมือทำจากน้ำยางธรรมชาติ ไม่เกี่ยวข้องหากทำจากไนไตรล์ (ยางสังเคราะห์)

รายการตรวจสอบสำหรับผู้จัดหาในเอเชีย

• ตรวจสอบว่าสินค้าของคุณอยู่ในรายการหรือไม่ (พิกัดศุลกากร)
• ทำรายชื่อผู้จัดหาวัตถุดิบของคุณเอง
• บันทึกพิกัด GPS ของแต่ละแปลง (จุดหรือขอบเขต ตามขนาดพื้นที่)
• รวบรวมหลักฐานความถูกต้องตามกฎหมาย: โฉนดหรือสัญญาเช่าที่ดิน ใบอนุญาตประกอบการ
• เชื่อมโยงสินค้าแต่ละล็อตที่ขายกับแปลงของล็อตนั้น (หมายเลขล็อต → แปลง)
• ส่งข้อมูลเหล่านี้ให้ลูกค้าในยุโรปก่อนส่งสินค้า และเก็บไว้ 5 ปี

การรับรอง FSC หรือ PEFC ช่วยได้ แต่ลำพังยังไม่พอ: EUDR ต้องการพิกัดทางภูมิศาสตร์ ซึ่งการรับรองเหล่านี้ไม่ได้ให้เสมอไป

แบบฟอร์มสำหรับพิมพ์

สิ่งที่ Passerelle ทำ และสิ่งที่ไม่ได้ทำ

Passerelle ตรวจสอบว่าบริษัทมีอยู่จริงในทะเบียนทางการของประเทศนั้น และเผยแพร่บันทึกที่ลงวันที่ Passerelle ไม่ได้รับรองว่าสินค้าเป็นไปตาม EUDR: นั่นเป็นความรับผิดชอบของผู้นำเข้าและหน่วยงานรัฐ อีกทั้งไม่มีสิ่งที่เรียกว่า "ใบรับรอง EUDR": โปรดระวังใครก็ตามที่ขายใบรับรองนี้ให้คุณ

อ่านต่อ

แหล่งที่มา (เข้าดูเมื่อ 31 ตุลาคม 2026): ระเบียบ (EU) 2023/1115 (มาตรา 2, 3, 4, 9, 12 ภาคผนวก I); ระเบียบ (EU) 2025/2650 (การเลื่อนและมาตรา 4a); ระเบียบมอบอำนาจ (EU) 2026/2102 ลงวันที่ 13 กรกฎาคม 2026 (ถอดหนังออก); รายงานของคณะกรรมาธิการ COM(2026) 191 ลงวันที่ 4 พฤษภาคม 2026 — EUR-Lex; คณะกรรมาธิการยุโรป "Country classification list" (green-forum.ec.europa.eu) เพื่อเป็นข้อมูลเท่านั้น: ข้อมูลนี้ไม่ผูกพันความรับผิดชอบของ Passerelle France-Asie; คณะกรรมาธิการยุโรปและหน่วยงานรัฐของแต่ละประเทศเท่านั้นที่ถือเป็นหลัก